Onvoorwaardelijke liefde…

Bladeren stoppen met ritselen, verstilling… De winter is daar.

Laat mij aan je geven.
Laat me er voor je zijn.
Ik smeek u kussend uw lotusvoeten.
Laat mij bewijzen mijn onvoorwaarlijke liefde voor u.

Jij daalt af naar de jachtvelden van het leven, gelegen in het hoge noorden.
Gaat naar de donkerste grot van het bestaan. En vlijt je neder op de naakte grond van mama aarde.
Doorklief uw hart met de lans van de liefde.
Sterf sterf …sterf voor mij…
Alleen zo kun jij je onvoorwaardelijke liefde voor mij bewijzen,

Sterf sterf.. sterf!
Ik gebied je niet terug te komen voordat je gestorven bent.
Blijft daar …om te stoppen met bestaan. Of kom terug om me te berichten van je falen.
Drie volle maan cycli zal ik wachten, mediterend tot alle Goden of ze je mogen helpen met het bewijzen van je liefde.
Sterf sterf…. sterf !

De winter snelt weg met het ontluiken van de lente.

Teruggekeerd ben je, waarom…. Is je liefde voor mij dan toch minder dan totaal, alles omvattend?

Nee mijn geliefde ik besta niet, er is alleen maar u.
Ik kan mezelf niet toestaan om te sterven want dan sterft een deel van u.
Hoe kan ik doden, wat niet leeft, niet ademt, niet bestaat.
Hoe kan ik uw hart doorklieven, uw hart klopt in mij.

Vleij je neder aan mijn zijde, we zijn gelijken.

Wim Molinello, Tantra Yoga docent, beoefenaar en levensgenieter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *